«Pin-Up στην Ελλάδα - ένα Υποθετικό Ταξίδι στον χρόνο»
Η φωτογραφική σειρά που ακολουθεί είναι ένα παιχνίδι. Εξερευνά τι είδους εικόνες θα είχαν παραχθεί, αν και στην Ελλάδα είχε αναπτυχθεί μια ανάλογη, κυρίαρχη εικαστική κουλτούρα.
Την εποχή που στη Δύση κυριαρχεί το αυθεντικό pin-up (1870-1970), στην Ελλάδα ανθίζουν οι μορφές της οπερέτας, του ρεμπέτικου, της επιθεώρησης, του εγχώριου κινηματογράφου.
Η φωτογραφική σειρά που ακολουθεί είναι ένα παιχνίδι. Εξερευνά τι είδους εικόνες θα είχαν παραχθεί, αν και στην Ελλάδα είχε αναπτυχθεί μια ανάλογη, κυρίαρχη εικαστική κουλτούρα.
Την εποχή που στη Δύση κυριαρχεί το αυθεντικό pin-up (1870-1970), στην Ελλάδα ανθίζουν οι μορφές της οπερέτας, του ρεμπέτικου, της επιθεώρησης, του εγχώριου κινηματογράφου.
Είναι ο καιρός των καντάδων, των αλλεπάλληλων πολέμων, της γέννησης της μεσαίας τάξης. Οι φωτογραφίες αυτής της σειράς — δημιουργημένες πριν την εμφάνιση της Τεχνητής Νοημοσύνης — λειτουργούν σαν τυχαίες ματιές στο παρελθόν. Μικρά ιστορικά φλας-μπακ.
Τα «ελληνικά pin-up» δείχνουν πώς θα έμοιαζαν οι εικόνες μας αν σχηματίζονταν από τα δικά μας βιώματα, αλλά μέσα από το πολιτισμικό βλέμμα ενός Άλλου: της Δύσης. Που, σε μεγάλο βαθμό, είναι κομμάτι του εαυτού μας.
Και ασφαλώς, υπάρχουν οι παραλληλισμοί: η Νέα Γυναίκα στις ΗΠΑ και η Μαρίκα Κοτοπούλη στην ελληνική Επιθεώρηση, οι θεατρίνες του Μπουρλέσκ ή οι βαμπ του Χόλυγουντ και οι ντόπιες ρεμπέτισσες, η άνθηση των μεταπολεμικών γενιών σε όλα τα μήκη του δυτικού κόσμου, μέχρι και η εξάλειψη των πονηρά αθώων εικόνων με την έλευση των εντύπων με φωτογραφικά γυμνά – διεθνώς με το PLAYBOY και στην Ελλάδα με τον ΚΑΖΑΝΟΒΑ.
Συναντιούνται παρελθόν και παρόν, ο Άλλος και Εμείς, η υπόθεση και η πραγματικότητα. Μια ακόμη εκδοχή των «μισών κόσμων» του pin-up.