Η ανταλλαγή καρτών με τυπωμένο το όνομα του κατόχου και τον τίτλο ευγενείας του, ήταν συνήθεια της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας. Μάλιστα, επειδή στην Ευρώπη αυτός που είχε δεχτεί τις περισσότερες κάρτες ήταν και υψηλότερος κοινωνικά (π.χ. κανείς δεν είχε πιο πολλές κάρτες από τη Βασίλισσα της Αγγλίας), οι Αμερικανοί πρόσθεταν στα άλμπουμ τους και φωτογραφίες αγνώστων ή διασημοτήτων.

Οι Ευγενείς ...Πόρνες
Οι καλλιτέχνιδες του θεάτρου Μπουρλέσκ (μίγμα καμπαρέ και φαρσοκωμωδίας), πολλές από τις οποίες εργάζονταν και σαν πόρνες, άρχισαν να διαφημίζουν τις παραστάσεις τους με παρόμοιες καρτ-ντε-βιζίτ.

Στην ουσία, μια πρακτική των αριστοκρατών της Γηραιάς Ηπείρου αρχικά αντιγράφηκε από τους καθημερινούς ανθρώπους του Νέου Κόσμου και σύντομα αξιοποιήθηκε ως μέσο προβολής από γυναίκες που, ανάμεσα σε άλλα, προσέφεραν και σεξουαλικές υπηρεσίες.

Γυναίκες από το μέλλον
Η συνέχεια έκρυβε ακόμα μεγαλύτερες ανατροπές. Αφενός, η φωτογραφία — ως ντοκουμέντο ύπαρξης — προκαλούσε μεγαλύτερη ένταση από ένα σκίτσο. Αφετέρου, οι θεατρίνες, στις κάρτ-ντε-βιζίτ, υποδύονταν συχνά ρόλους που ήταν αδιανόητοι για μια βικτωριανή γυναίκα στην πραγματική ζωή: συγγραφείς, επιχειρηματίες, καλλιτέχνιδες με δυναμική παρουσία.

Παράλληλα, επεδείκνυαν ανοιχτή και ενεργή σεξουαλικότητα, αδιαφορώντας για το ότι η εποχή απαιτούσε από τη γυναίκα να δείχνει ερωτικά ακίνδυνη. Στις συνεντεύξεις τους υποστήριζαν αυτή τη στάση, δηλώνοντας ότι διέθεταν, όπως και οι άντρες, πολύπλοκους χαρακτήρες και πολλαπλές ικανότητες. Και οι φωτογραφίες τους κατέληγαν συχνά σε οικογενειακά άλμπουμ — δίπλα σε πορτρέτα σεβάσμιων συγγενών και φίλων.

Μέσα σε μια εικοσαετία, το Μπουρλέσκ επέστρεψε στα κακόφημα θέατρα και οι καρτ-ντε-βιζίτ πωλούνταν στα μικρομάγαζα σαν γαλλικές καρτ-ποστάλ (αισθησιακές και ενίοτε πορνογραφικές εικόνες). Οι τολμηρές θεατρίνες όμως θα αποτελούσαν «αληθινές απειλές του μέλλοντος».

Σεξουαλικά Απωθημένα και ο 'Άλλος'
Οι πλέον περιθωριοποιημένες γυναίκες της εποχής ήταν οι μη Δυτικές — κυρίως γυναίκες από αποικίες, την Ασία και τον αραβικό κόσμο. Όταν άρχισαν να κυκλοφορούν αισθησιακές φωτογραφίες τους, θεωρήθηκαν πλάσματα με ζωώδη ερωτισμό και έλλειψη κάθε αναστολής. Όπως συμβαίνει συχνά, οι Δυτικοί πρόβαλλαν στον Άλλο εκείνες τις φαντασιώσεις και ιδιότητες που απαγόρευαν στον εαυτό τους.

Παράλληλα με την προβολή των φαντασιώσεων στον Άλλο, στις ΗΠΑ θα εμφανίζονταν η εικόνα μιας οικείας καθησυχαστικής γυναίκας, που θα έφερνε την ανατροπή «εκ των έσω»